Tenis ziemny na igrzyskach w Ustce wybrało 73 zawodników - 15 kobiet i 58 mężczyzn. Zawody rozgrywane były na kortach Ośrodka Sportu i Rozwoju w Ustce.
W kontekście olimpijskim Ośrodek Sportu i Rozwoju (OSiR) w Ustce odgrywa podwójną, niezwykle ważną rolę. Z jednej strony jest nowoczesną bazą treningową, na której wychowała się ustecka olimpijka Barbara Madejczyk, z drugiej – oficjalną areną międzynarodowych obecnych igrzysk polonijnych.
To właśnie na obiektach OSiR-u (szczególnie na obiektach lekkoatletycznych) swoje pierwsze sportowe kroki stawiała wspomniana wcześniej Barbara Madejczyk, dwukrotna finalistka Igrzysk Olimpijskich (Ateny 2004, Pekin 2008). Trenując w usteckim klubie LKS Jantar Ustka, korzystała z tutejszej infrastruktury, co pozwoliło jej osiągnąć poziom olimpijski i pobić rekord Polski w rzucie oszczepem.
Wielkim krokiem naprzód dla usteckiego sportu było oddanie do użytku nowoczesnego Stadionu Lekkoatletycznego przy ul. Sportowej 17. Obiekt ten został zaprojektowany w taki sposób, aby spełniać wyśrubowane normy lekkoatletyczne. Posiada specjalistyczne boisko rozgrzewkowo-treningowe, które umożliwia jednoczesne rzuty młotem, dyskiem oraz rzuty oszczepem – czyli dyscyplinę, z której Ustka słynie dzięki swojej olimpijce. To właśnie na tym stadionie podpisywano kluczowe porozumienia dotyczące organizacji międzynarodowych zawodów polonijnych, których jesteśmy organizatorem.
OPRACOWANIE/TEKST/ZDJĘCIA NA LICENCJI CC BY-ND POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA
WIĘCEJ - IGRZYSKA – DZIEŃ CZWARTY
Tenis ziemny to jedna z najbardziej prestiżowych dyscyplin rakietowych, rozgrywana w formule jednoosobowej (singiel) lub dwuosobowej (debel i mikst).
Pojedynek odbywa się na prostokątnym korcie o wymiarach 23,77 x 8,23 m (w singlu) lub 10,97 m szerokości (w deblu), przedzielonym siatką o wysokości 0,914 m w części środkowej.
Gra polega na przebijaniu piłki rakietą na drugą stronę siatki w taki sposób, aby przeciwnik nie był w stanie jej prawidłowo odebrać. System punktacji jest unikalny: punkty w gemie przyznawane są kolejno jako 15, 30, 40 i gem (z wymogiem dwupunktowej przewagi przy stanie 40:40). Sześć wygranych gemów daje seta, a mecz rozgrywany jest zazwyczaj do dwóch wygranych setów (na turniejach wielkoszlemowych mężczyzn – do trzech). Powszechnie stosuje się nawierzchnie twarde, mączkę ceglaną oraz trawę.
Polska ma niezwykle bogatą historię sukcesów tenisowych, sięgającą lat 30. XX wieku, z obecną złotą erą na czele.
Pierwszą wielką gwiazdą polskiego tenisa była Jadwiga Jędrzejowska, która w latach 30. XX wieku należała do ścisłej czołówki światowej. Wywalczyła trzy finały wielkoszlemowe w singlu (Wimbledon 1937, US Open 1937, Roland Garros 1939) oraz zdobyła tytuł mistrzyni Roland Garros w deblu (1939). W tym samym okresie sukcesy odnosił również Ignacy Tłoczyński.
W drugiej połowie XX wieku wyróżniali się Wojciech Fibak (finalista Masters, mistrz Australian Open w deblu z 1978 roku i zawodnik TOP 10 rankingu singlowego) oraz Władysław Skonecki.
W XXI wieku nadeszło pasmo największych sukcesów w historii dyscypliny:
OPRACOWANIE/TEKST/ZDJĘCIA NA LICENCJI CC BY-ND
© POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA
TŁUMACZENIE DŁUŻSZYCH TEKSTÓW MOŻE POTRWAĆ CHWILĘ...
