23 kwietnia 1911 r. w Mokrej (Podole) urodził się Bolesław Miciński.
Twórczość Bolesława Micińskiego zajmuje ważne miejsce w nurcie XX-wiecznych obrachunków humanizmu europejskiego z własnymi błędami, zagrożeniami totalitarnymi oraz z poczuciem bezsensu istnienia. Miciński stanowczo przeciwstawia się nihilizmowi, nie akceptuje elementów destrukcyjnych w kulturze, dając wyraz klasycystycznej, zrównoważonej wizji świata i dążenia do opanowania chaosu.
Literackie wypowiedzi Micińskiego przesyca świadomość czasu będącego dobrodziejstwem, ale i wyzwaniem. Jego emigracyjna korespondencja zawiera następujące wyznanie: Mam to nieszczęsne usposobienie, że zbyt łatwo czuję się szczęśliwy i dlatego tak mało w życiu zrobiłem. Może jednak to niespieszne poznawanie ludzkiej natury było niezbędne do głębszego wniknięcia w prawdziwe sensy bytu? Czyż nie były uzasadnione jego wątpliwości dotyczące pośpiechu współczesnego człowieka? Martwią mnie ludzie – pisał do Stempowskiego – którzy wciąż bredzą o „nowych prądach”, „nowych perspektywach” – Sofokles i Bach są jeszcze tak mało znani, a ludzie chcą już nowości. Obrzydliwy pośpiech tak znamienny dla społeczeństw totalistycznych nie jest – jak sądzę – wyrazem „młodości” czy „dynamizmu”, jest to pośpiech umierającego, który wie, że ma mało czasu.
Przyjaźnił się z Witkacym, którego uważał za mistrza. Łączył ich pogląd o zbliżającym się kryzysie cywilizacji. Obaj uważali, że nadchodzi świat pozbawiony wartości duchowych, a to one decydują o człowieczeństwie. W tym przejawiał się ich katastrofizm. Miciński był przekonany, że nieuchronnie dążymy do świata zdominowanego przez fasadowe wartości, które odbierają człowiekowi – jako jednostce – wolność. Studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, naukę kontynuował w Paryżu i Grenoble. W latach trzydziestych był asystentem na UW i członkiem redakcji czasopisma filozoficznego "Zet". Był też kierownikiem działu krytyki literackiej w tygodniku "Prosto z Mostu", jednak zrezygnował z posady w akcie protestu wobec radykalizującej się linii programowej czasopisma.
"Kultura europejska naszych czasów odpowiedzialna jest za powstanie totalitaryzmu, czyli za zejście diabła na Ziemię" – pisał Miciński i dodawał: "Wojny nie prowadzi się ani o naftę, ani o Helenę, ale o pogląd na świat".
W swoich esejach czynił aluzje m.in. do nazizmu. W 1939 roku Stanisław Miciński wyemigrował do Francji. Zmarł 30 maja 1943 w okupowanym przez Niemców kraju.
Bolesław Miciński w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
PODZIEL SIĘ INFORMACJĄ
POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA
PARTNER MEDIALNY
KAMPANII SPOŁECZNEJ
"JEST NAS 60 MILIONÓW"
MATERIAŁY MULTIMEDIALNE - ZDJĘCIA, FILMY, NAGRANIA DŹWIĘKOWE - ZAMIESZCZANE SĄ W WERSJI ORYGINALNEJ, BEZ INGERENCJI REDAKCJI. JEDNOCZEŚNIE REDAKCJA ZASTRZEGA SOBIE PRAWO DO SKRACANIA TEKSTÓW, KOREKTY POD WZGLĘDEM POPRAWNOŚCI JĘZYKOWEJ ORAZ UZUPEŁNIEŃ, JEŻELI ZACHODZI TAKA POTRZEBA DLA LEPSZEGO ZROZUMIENIA TREŚCI.
This files is made available under the Creative Commons CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication.
The person who associated a work with this deed has dedicated the work to the public domain by waiving all of his or her rights to the work worldwide under copyright law, including all related and neighboring rights, to the extent allowed by law.
ARCHIWUM