19 kwietnia 1906 roku w Paryżu pod kołami rozpędzonego wozu towarowego zginął profesor Curie. Maria straciła towarzysza życia i pracy. Pierre Curie, fizyk, członek francuskiej Akademii Nauk, mąż Marii Skłodowskiej-Curie, z którą w 1903 r. otrzymał Nagrodę Nobla za prace nad promieniotwórczością. Był jednym z najznakomitszych fizyków na przełomie XIX i XX w. Jego dzieła zebrane w tomie liczącym ponad 600 stron, świadczą o jego zainteresowaniu różnymi działami fizyki i związanymi z nią naukami.
O Polsce mówił: "Ten kraj jest bardzo piękny. Rozumiem teraz, jak można go kochać".
Był synem lekarza Eugene Curie i Sophie-Claire z domu Depouilly. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 16 roku życia Pierre rozpoczął studia fizyczne na Sorbonie. Po dwóch latach wytężonej pracy uzyskał licencjat z fizyki i jako dziewiętnastoletni młodzieniec rozpoczął pracę w charakterze asystenta prof. Dessainsa na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Paryskiego.
25 lipca 1895 r. zawarł związek małżeński z Marią Skłodowską. W roku akademickim 1904-5 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego Uniwersytetu Paryskiego na Wydziale Matematyczno-Fizycznym. W 1905 r. został członkiem Francuskiej Akademii Umiejętności.
Zginął śmiercią tragiczną 19 kwietnia 1906 r., przejechany przez konny wóz ciężarowy w czasie przebiegania przez ulicę w Paryżu.
Wraz z bratem Jacques’em, starszym o trzy i pół roku, asystentem prof. Friedla w laboratorium mineralogicznym Sorbony, wykryli nowe zjawisko: piezoelektryczność. Przy ściskaniu lub przy rozciąganiu kryształów wzdłuż pewnych osi otrzymujemy na ściankach kryształu ładunki elektryczne. Bracia Curie określili prawa, którym odkryte zjawisko podlega, a kilka lat później Pierre Curie sformułował prawa ilościowe odnoszące się do zjawiska piezoelektrycznego.
Interesował się związkiem zachodzącym między szybkością wzrostu ścian kryształów a ich energią powierzchniową i gęstością rozmieszczenia w nich drobin. Dostrzeżone prawidłowości ujął Pierre w prawa, które później szeroko rozwinął Max Born i szereg innych fizyków. Późniejsze badania Paula Langevin nad piezoelektrycznością doprowadziły do wykorzystania tego zjawiska dla otrzymywania ultradźwięków, które znalazły szerokie zastosowanie we współczesnej technice.
W roku 1884 ogłosił dwie prace poświęcone symetrii, której problemy będą dominowały w jego naukowej działalności przez szereg lat. Badania podstawowych i ogólnych zagadnień nauki o symetrii kryształów oraz roli symetrii w zjawiskach fizycznych doprowadziły do sformułowania w roku 1885 ogólnej zasady symetrii. Pierre wyraził pogląd, iż własności substancji zbudowanej z kryształów mogą być w przejrzysty sposób wyjaśnione w oparciu o elementy symetrii tworzących ją kryształów.
Prowadził badania zmierzające do wykrycia korelacji zachodzących między własnościami magnetycznymi ciał, które podzielił na ciała diamagnetyczne, słabomagnetyczne i ferromagnetyczne. Dzięki badaniu własności tych ciał w różnych temperaturach i w zmiennym polu magnetycznym sformułował szereg praw fizycznych.
Prowadził badania zmierzające do wykrycia korelacji zachodzących między własnościami magnetycznymi ciał, które podzielił na ciała diamagnetyczne, słabomagnetyczne i ferromagnetyczne. Dzięki badaniu własności tych ciał w różnych temperaturach i w zmiennym polu magnetycznym sformułował szereg praw fizycznych.
Odkrył, iż tkanki żywe poddane działaniu substancji promieniotwórczych ulegają zniszczeniu. Ten fakt podsunął mu myśl wykorzystania fizjologicznego działania radu w leczeniu pewnych chorób skóry. Dzięki temu rozwinęła się nowa dziedzina wiedzy medycznej - curieterapia.
Pierre Curie badał wpływ pola magnetycznego na promienie wysyłane przez rad oraz zasugerował wykorzystanie poznanych praw rozpadu promieniotwórczego do mierzenia czasu.
W roku 1903 Pierre Curie, Maria Skłodowska-Curie i Henry Becquerel otrzymali Nagrodę Nobla z fizyki.
Pierre Curie w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
PODZIEL SIĘ INFORMACJĄ
POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA
PARTNER MEDIALNY
KAMPANII SPOŁECZNEJ
"JEST NAS 60 MILIONÓW"
MATERIAŁY MULTIMEDIALNE - ZDJĘCIA, FILMY, NAGRANIA DŹWIĘKOWE - ZAMIESZCZANE SĄ W WERSJI ORYGINALNEJ, BEZ INGERENCJI REDAKCJI. JEDNOCZEŚNIE REDAKCJA ZASTRZEGA SOBIE PRAWO DO SKRACANIA TEKSTÓW, KOREKTY POD WZGLĘDEM POPRAWNOŚCI JĘZYKOWEJ ORAZ UZUPEŁNIEŃ, JEŻELI ZACHODZI TAKA POTRZEBA DLA LEPSZEGO ZROZUMIENIA TREŚCI.
This files is made available under the Creative Commons CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication.
The person who associated a work with this deed has dedicated the work to the public domain by waiving all of his or her rights to the work worldwide under copyright law, including all related and neighboring rights, to the extent allowed by law.
ARCHIWUM