22 stycznia, w 149. rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego lwowscy Polacy oraz goście z Lublina uczcili pamięć tych, którzy upomnieli się o wolność Ojczyzny.
Górka Powstańców Styczniowych na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie, fot. Stako/wikipedia
Wspólnej modlitwie przy kwaterze uczestników powstania, pochowanych na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie przewodniczył o. Władysław Lizun OFM Conv, proboszcz parafii św. Antoniego. Obchody zostały zorganizowane przez konsulat generalny RP we Lwowie oraz Polskie Towarzystwo Opieki nad Grobami Wojskowymi.
„Bardzo się cieszę, że w tym tradycyjnym miejscu spotkań, oddawania pamięci powstańcom styczniowym spotykamy się dzisiaj w szerszym, niż zazwyczaj we Lwowie gronie, – powiedział konsul generalny RP we Lwowie Jarosław Drozd. – Oprócz lwowskich Polaków, oprócz organizacji polskich jest z nami również delegacja, nasi rodacy z królewskiego miasta Lublina i z tej okazji również jeszcze raz witam naszych gości.
Na tym cmentarzu, tutaj we Lwowie, który jest jedną z największych polskich narodowych nekropoli leżą żołnierze, leżą bohaterowie wielu polskich niepodległościowych zrywów. Od Insurekcji Kościuszkowskiej, przez wojny napoleońskie, Powstanie Listopadowe, Powstanie Styczniowe do czynu zbrojnego prowadzącego do wyzwolenia Lwowa i włączenia go w granice Rzeczy pospolitej w 1918 roku. Ale dzisiaj, prawie w wigilię wybuchu Powstania Styczniowego, spotykamy się tutaj, żeby oddać szczególną cześć uczestnikom Powstania Styczniowego. Powstania niezwykle trudnego, powstania, które nie miało wielkich szans ma zwycięstwo, ale czyn ten i trud został podjęty. I we Lwowie wówczas, na ziemi lwowskiej naród polski, polska inteligencja, polska szlachta uczyła się rozumieć i organizować czyn narodowy. To co było tutaj czyniono dla wsparcia Powstania Styczniowego, dla zbiórki pomocy, dla organizacji żołnierzy dla powstania, dla leczenia powstańców – ta nauka, ta umiejętność organizacji, chociaż mówi się o tym, że Polak słaby jest w organizacji, a jednak ta wielka zdolność organizacji czynu narodowego ona się później gdzieś pojawiła.
Te doświadczenia, również w czasie I wojny światowej, doprowadziły do powstania niepodległej Polski. I myślę, że mimo tego że powstanie nie miało sukcesu, ale jednak ziarno zostało rzucone, zostało wzmocnione, nauczyliśmy się wielu nowych rzeczy, jak organizować czyn powstańczy, czyn zbrojny. I to w Polakach jest, i zostało” – podkreślił konsul generalny RP we Lwowie.
Przemawiając w imieniu gości z Lublina, Zbigniew Wojciechowski, założyciel Stowarzyszenia „Wspólne Korzenie” wspomniał o Arturze Grottgerze, który powstańców malował oraz prosił, aby go pochowano w cieniu Góry Powstańców Styczniowych na cmentarzu Łyczakowskim, co też uczyniono. – Wytrwajcie tak jak trwa Lwów, „Semper Fidelis”, i dla Powstańców, i dla Was, i dla Lwowa. Serdecznie dziękuję, Bóg zapłać za to trwanie, za tę miłość do Ojczyzny, do spraw najważniejszych” – powiedział Wojciechowski.
Lwów, który w XIX wieku znajdował się pod zaborem austriackim, udzielił schronienia wielu Polakom, którzy walczyli w Powstaniu, musieli opuścić swoje rodzinne strony, gdyż groziły im represje, choć cześć powstańców pochodziła również z tych ziem. Symbolem jest pomnik, na którym w 1906 roku wzniesiono kamienną figurę Szymona Wizunasa Szydłowskiego, powstańca z ziemi litewskiej, który ze sobą przyniósł sztandar z walk powstańczych. „Górka powstańców z 1863-1864”, nazywana też „cmentarzykiem powstańców styczniowych” jest najsłynniejszą kwaterą starej części Cmentarza Łyczakowskiego we Lwowie. W 18 rzędach spoczywa tam 230 powstańców. Kwatera została odnowiona w 1985 roku staraniem konsulatu polskiego w Kijowie.
Konstanty Czawaga
Źródło: Kurier Galicyjski nr 2 (150) z 31 stycznia -16 lutego 2012 r.
