Polskie losy. Z Żytomierszczyzny pod Chabarowsk (3)
Z Cudnowa pani Adela Romanowska wraz z matką i innymi rodzinami i dobytkiem została towarowym pociągiem przewieziona do sioła Leninskoje w Jewriejskiej Obłastii.
Polskie losy. Z Żytomierszczyzny pod Chabarowsk (2)
- Po śmierci ojca zaraz zachorowała mama – wspomina ze łzami w oczach Adela Romanowska.
Polskie losy. Z Żytomierszczyzny pod Chabarowsk (1)
Los rodziny pani Anieli Romanowskiej znakomicie nadaje się na zobrazowanie losu Polaków z Żytomierszczyzny, którym w latach trzydziestych przyszło płacić za swoją polskość olbrzymią cenę.
Bój o „Kurier Wileński” (3)
By uratować „Kurier Wileński” i obronić jego miejsce na rynku, kierownictwo gazety musiało dokonać drakońskich cięć i oszczędności.
Bój o „Kurier Wileński”. O polską prasę na Litwie (2)
„Czerwony Sztandar” w końcu lat osiemdziesiątych znacznie zwiększył swą organizatorską rolę, wykraczającą daleko poza granice Litwy. Jego wysłannicy zaczęli docierać do wszystkich środowisk polskich w ZSRR i prezentować ich panoramę na łamach pisma.
Bój o „Kurier Wileński”. O polskie media na Litwie (1)
Teoretycznie jest dobrze. Pod względem ilości tytułów prasa polska na Litwie jest najlepiej rozwinięta ze wszystkich krajów na Wschodzie. Ma do dyspozycji dziennik, dwa tygodniki, miesięcznik i kwartalnik.
Tej walki mogłoby nie być
Najwyższy Sąd Administracyjny Litwy uznał prawo przewoźników z Wileńszczyzny do umieszczenia na autobusach tablic informacyjnych po polsku obok informacji po litewsku.
W chocimskiej fortecy
Polaków, odwiedzających Chocim dziwi eksponowanie w nim tylko postaci hetmana Piotra Konaszewicza-Sahajdacznego, a pomijanie związanych z nim polskich bohaterów.
Polacy na Chocimszczyźnie
Na zaimprowizowanym cmentarzyku przy katedrze w Kamieńcu Podolskim znajduje się także pomnik nagrobny Jana Barszczewskiego, Syndyka Chocim Kościoła, zmarłego 20 września 1900 r., mającego lat 88, ufundowanego przez rodzinę Tomaszewskich.
Od kaplicy do katedry (2)
Kaplica, którą ostatecznie władze przekazały wiernym w Kamieńcu przy „Nigińskim Szose”, pełniła niegdyś rolę kaplicy cmentarnej. Została zbudowana w latach 1810-1812 i w przyszłym roku będzie obchodzić jubileusz 200-lecia istnienia.
