P.o. prezesa Związku Polaków na Białorusi Anżelika Orechwo powiedziała Polskiemu Radiu, że tematem rozmowy były problemy Polaków na Białorusi. – Mówiliśmy o problemach związanych z oświatą polską na Białorusi, o nagonce na Polskę, która szerzy się w tej chwili w mediach białoruskich, o ustawie białoruskiej (…) dotyczącej Karty Polaka i o tym, że są zastraszani i zwalniani z pracy ludzie, którzy ją posiadają – dodała.

Wojciech Ziemniak, wiceszef komisji ds. łączności z Polakami, podkreślił w rozmowie z Polskim Radiem kwestie dużego zainteresowania Kartą Polaka na Białorusi: – Białoruskie władze ograniczyły liczbę konsulów i liczbę wydawanych Kart. Obecnie jest tyle wniosków o Kartę, że ich rozpatrywanie trwałoby 20 lat.

tr/Polskie Radio

Stefan Kimso, wieloletni prezes Klubu Sportowego „Polonia”, ustąpił dzisiaj ze stanowiska. Według nieoficjalnych danych przyczyną dymisji Kimsy jest zamieszanie wokół boiska należącego do Szkoły Średniej im. Władysława Syrokomli w Wilnie.

Decyzją Samorządu Miasta Wilna boisko szkolne (przy ul. Linkmenų 8), o którego przejęcie przez wiele lat zabiegał polski klub sportowy, zostało przekazane do użytku litewskiego Klubu Piłkarskiego „Tukanas”. Prezes KS Polonia odmawia jakichkolwiek komentarzy na temat swej dymisji.

Do niedawna zacięta walka o start KS „Polonii” w rozgrywkach pierwszoligowych, dziś – informacja, która zaskoczyła niejednego miłośnika polskiej piłki nożnej na Litwie. Stefan Kimso, wieloletni prezes klubu i zacięty orędownik polskiego sportu na Litwie, ustąpił ze stanowiska.

Mimo że nieznany jest dotąd oficjalny powód dymisji, można być pewnym, że przyczyną ustąpienia Kimsy ze stanowiska jest zamieszanie wokół boiska należącego do Szkoły Średniej im. Władysława Syrokomli w Wilnie. Do niedawna boisko szkolne było jednym z nielicznych obiektów sportowych w Wilnie, nadającym się do grania i trenowania piłki nożnej. Według informacji „Wilnoteki” KS „Polonia” od wielu lat zabiegała o przejęcie boiska na potrzeby klubu.

Mimo wcześniejszych zapewnień polskich radnych, zasiadających w Radzie Samorządu Miasta Wilna, obiekt sportowy został przekazany do użytku litewskiemu Klubowi Piłkarskiemu „Tukanas”. W ręce „Wilnoteki” trafiła kopia postanowienia w sprawie wynajęcia na okres 25. lat przez Radę Samorządu Miasta Wilna boiska, mieszczącego się przy ul. Linkmenų 8, instytucji użyteczności publicznej „Vilniaus futbolo fanų stadionas”, powiązanej z KS „Tukanas”.

Wśród nazwisk radnych, którzy poparli decyzję o przekazaniu boiska szkolnego na potrzeby litewskiego klubu piłkarskiego, widnieją też nazwiska polskich radnych: Edyty Tamošiūnaitė, Zbigniewa Maciejewskiego i wicemera Wilna Jarosława Kamińskiego. Z nieoficjalnych źródeł wynika, że przejęcie boiska przez litewski klub piłkarski, który zamierza zainwestować w rekonstrukcję obiektu prawie 2 mln litów, ograniczy możliwości korzystania z boiska uczniom pobliskiej polskiej Szkoły Średniej im. Władysława Syrokomli.

W przyszłym tygodniu Rada KS „Polonia”, zgodnie ze statutem klubu, ustali datę zebrania założycieli. Na tym zebraniu zostanie wybrane nowe kierownictwo klubu, a także podjęta decyzja o udziale drużyny piłkarskiej „Polonia” Wilno w rozgrywkach I ligi Mistrzostw Litwy.

Wilnoteka.lt

Zaczęło się od tego, że monopolista na rynku usług w Truskawcu w dziedzinie kablowej sieci telewizyjnej, firma „Odeko-Zachid” zaprzestała transmisji jedynego (z 58 w sieci kablowej) polskojęzycznego kanału TVP Polonia.

Kierownik „Odeko” w Truskawcu Wołodymyr Ławrinok tłumaczył się tym, że z nadawcą nie są podpisane wszystkie dokumenty, że dotychczas TVP Polonia była transmitowana tylko w trybie testowym oraz, że program nie cieszy się popularnością.

To, że ostatnie zdanie nie odpowiada rzeczywistości, w „Odeko” odczuli w ciągu kilku dni nieobecności Polonii w eterze. Setki telefonów odbieranych codziennie z powodu braku Polonii świadczyły o wielkiej popularności polskojęzycznego kanału wśród mieszkańców Truskawca. W obronie kanału wystąpiło lokalne polskie Towarzystwo Kulturalno-Oświatowe im. Rajmunda Jarosza. Poparcie w walce o TVP Polonia w truskawieckim eterze zadeklarowało też wydanie internetowe „Truskavets`kyj visnyk”.

Po kilku dniach nieobecności, TVP Polonia wróciła do truskawieckich telewidzów. A „Odeko-Zachid” otrzymało propozycję by zwiększyć w sieci ilość polskojęzycznych kanałów, chociażby do czterech.

Wśród ukraińskich widzów polskie kanały telewizyjne cieszą się opinią bardziej rzetelnych w porównaniu z ukraińskimi czy rosyjskimi, których w sieci jest bardzo dużo. Dlatego zaprzestanie transmisji TVP Polonia w Truskawcu na kilka dni zrodziło plotki o świadomym działaniu i duszeniu wolności słowa. Niektórzy Polacy byli już gotowi skarżyć się w tej sprawie do władz wyższych oraz zawiadomić o zajściu Konsulat Generalny RP we Lwowie. Na szczęście „Odeko” wycofało się ze swej niefortunnej decyzji.

Włodzimierz Kluczak, Kurier Galicyjski

Generał Kościuszko patrzył z uśmiechem z góry, jak bawią się goście podczas „jego” balu. Pierwsza z lewej – góralka Anna Świątek, witana serdecznie po ciężkiej chorobie, fot. Janusz M. Szlechta

75 lat temu zarząd Centrali podjął decyzję, że co roku we wrześniu będzie organizowany Bal Pułaskiego ku czci generała Kazimierza Pułaskiego, a w lutym Bal Kościuszkowski – ku czci generała Tadeusza Kościuszki. Podczas Balu Kościuszkowskiego już od kilkudziesięciu lat wybierana jest najpiękniejsza dziewczyna Passaic, Clifton i okolic.

I właśnie w niedzielę tą najpiękniejszą została 17-letnia Diana Lee. O wynikach wyborów powiadomił gości mistrz ceremonii Peter Eagler. On też przedstawił tegoroczną marszałek Parady Pułaskiego Gabrielę Błazoń. Oficjalnie otrzyma ona szarfę podczas uroczystości w Polsko-Amerykańskim Centrum Kulturalnym w Passaic, która odbędzie się 16 września. Te dwie panie poprowadzą Polonię z Passaic, Clifton i okolic 5 Aleją na Manhattanie podczas tegorocznej Parady Pułaskiego.

Diana Lee jest uczennicą X klasy Jefferson County High School w Jefferson Township w New Jersey. W przyszłości chciałaby studiować biologię (anatomię) na West Virginia University. Jej matka Kinga jest góralką z Zakopanego, a ojciec Warren (Amerykanin) jest cenionym policjantem w Clifton. Gabriela Błazoń jest autentyczną góralką, pełni funkcję prezesa Koła Jana Sabały.

Wybrano również cztery Junior Miss Polonii: 11-letnią Olivię Stopkę z Clifton, 9-letnią Victorię Dzon, jej 11-letnią siostrę Dominikę oraz 12-letnią Nicolette Lee. Wybrano także małe miss – Little Junior Miss Polonii: 6-letnią Marikę Kozioł i 3-letnią Stefanię Szperlak.

Warto przypomnieć, że w ubiegłym roku koronę najpiękniejszej otrzymała Ashley Berdnik, a marszałkiem parady był jej ojciec, szeryf Passaic County, Richard Berdnik. W niedzielę Ashley przekazała koronę Olivii – wraz z pięknym uśmiechem. Natomiast pierwszą miss wybrano w roku 1953 i była nią Aniela Szwed-Wolny.

Wśród gości był William J. „Bill” Pascrell jr – polityk amerykański, członek Partii Demokratycznej. Od 1997 roku jest on przedstawicielem ósmego okręgu wyborczego w stanie New Jersey do Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych.

Miłym gestem było przekazanie życzeń dla Miss Polonii przez tegorocznych Wielkich Marszałków Parady Pułaskiego – Krystynę i Kazimierza Szczęchów – wraz z upominkiem. Pod ich nieobecność życzenia i upominek Dianie Lee przekazał prezes Centrali Andrzej Olszak.

W Centrum bawiło się ponad 200 osób, a do tańca grał zespół Kaskada. A grał tak, że porywał do tańca i młodszych, i starszych. Miło było patrzeć, jak goście się bawią w tym Polskim Domu, który przez blisko rok stał pusty.

Centrala zrzesza aktualnie 18 polonijnych organizacji, między innymi: Association of Sons of Poland, Amerykańską Radę Frydmana, Chopin Singing Society, Koło Jana Sabały, Kraków Orphans Fund, Stowarzyszenie Podhalan i Polską Szkołę Dokształcającą im. A. Mickiewicza. Przez 7 lat, od 1996 do 2002 roku, szefową tej organizacji była Krystyna Bladek; należy ona do grona kilku osób, które sprawowały tę funkcję długo i dobrze. Dzisiaj jest ona sekretarką finansową.

Janusz M. Szlechta, Nowy Dziennik

Brama wjazdowa d. pałacu Potockich (Fot. Sabina Różycka)

Do żadnych konkretnych działań w tej sprawie nie dochodziło, bo teren jest w prywatnych rękach, ale na przełomie 2011 i 2012 roku sytuacja nieco się poprawiła. Na razie głównie werbalnie, ale częściowo też finansowo.

Zaczęło się od tego, że deputowani Iwano-frankowskiej Rady Miejskiej zdecydowali się na własny koszt wyremontować bramę wjazdową (jedyną widoczną pozostałość po pałacu – red.). Zgodnie z propozycją Romana Onufrijiwa, w tym celu założono konto bankowe. Na posiedzeniu sesji Rady Miejskiej Onufrijiw zaznaczył, że osobiście wnosi na remont bramy pałacu 10 tys. hrywien. Był to dobry przykład dla innych i w ciągu kilku godzin zebrano ok. 200 tys. hrywien.

Największe sumy – po 29, 30 i 35 tys. – wnieśli, okazując solidarność zawodową, przedstawiciele resortu budowlanego: wicedyrektor firmy „Ekstim” Roman Tomkiw, dyrektor firmy „Jarkowica” Wołodymyr Bałagura i dyrektor firmy „Sokół” Wołodymyr Kołkowski. Frakcja Partii Regionów w radzie miasta przekazała na ten cel 15 tys. UAH.

Mer miasta Wiktor Anuszkiewicius zaznaczył, że przekazuje na ten cel swoje miesięczne uposażenie, a członkowie jego rodziny przeleją na konto 10 tys. hrywien. Niektórzy deputowani przekazywali mniejsze sumy, ale to nie umniejsza ich wkładu w renowację bramy pałacu Potockich.

Na ostatnim posiedzeniu Rady Wojewódzkiej przewodniczący Administracji państwowej Mychajło Wyszywaniuk poinformował, że odbył rozmowę z właścicielem terenu Olegiem Bachmatiukiem. Biznesmen stwierdził, że gotów jest przekazać teren miastu, aby tylko władze na to się zgodziły. „Decyzja o przejęciu terenu dawnego pałacu Potockich podjęta została przez Radę Miejską jeszcze w 2007 roku” – oświadczył dziennikarce Kuriera Galicyjskiego mer Wiktor Anuszkiewiczius.

Jeżeli właściciel pałacu zgłasza gotowość przekazania gmachu, to władze oczekują odpowiednich kroków z jego strony – podpisania dokumentów, które ustawowo uprawomocniłyby decyzję. W tym roku Iwanio-Frankowsk obchodzi 350-lecie. Odnowienie bramy zaplanowano ukończyć do 1 maja. Całkowity koszt prac renowacyjnych wynosi 280 tys. hr. Z zebraniem takiej sumy nie będzie problemów. Dalszy bieg spraw – to przekazanie terenu pałacu miastu. Kurier będzie nadal śledził bieg spraw w tej kwestii, jak też przebieg prac renowacyjnych przy bramie pałacu.

Sabina Różycka
Tekst ukazał się w nr nr 1 (149) „Kuriera Galicyjskiego” z 13–30 stycznia 2012

Spotkanie rozpoczęła msza święta w intencji śp. Anny Krepsztul, celebrowana przez księdza proboszcza parafii św. Michała Archanioła Waldemara Ulczukiewicza. Nabożeństwo koncelebrowali księża, którzy w różnym czasie pełnili posługę kapłańską w Taboryszkach lub po prostu dobrze znali panią Anię– ks. Józef Aszkiełowicz, ks. Henryk Naumowicz, ks. Szymon Wikło, ks. Dariusz Stańczyk. Po nabożeństwie zebrani udali się na miejscowy cmentarz, żeby przy grobie malarki złożyć wieńce i zapalić znicze.

Kontynuowane w Muzem Anny Krepsztul spotkanie, mottem, którego posłużyły słowa noblisty Czesława Miłosza „Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna” rozpoczęła siostra malarki Danuta Mołoczko, która przedstawiając postać swojej siostry, podzieliła się wspomnieniami z dzieciństwa, młodości i ostatnich lat życia Anny Krepsztul.

- Nigdy nie myślała o sobie, nie skupiała się na swoim bólu, starając się nie sprawiać nam kłopotów swoim inwalidztwem. Często nie ona, tylko my potrzebowaliśmy jej pomocy, jej czułego słowa – mówiła Danuta Mołoczko.

Myśl siostry Anny Krepsztul mógł rozwijać każdy, kto w tym dniu znalazł się na sali, gdyż spotkania z malarką zostawiały niezapomniane wrażenia, uczyły patriotyzmu, uczciwości, dodawały wiary i sił.

Na sali muzeum znaleźli się ci, którzy dobrze znali i kochali Panią Annę za jej iście bohaterski witalizm, życzliwość, miłość do Boga i rodziny, którzy przyjeżdżali do Taboryszek, by się z Nią spotkać i usłyszeć dobre słowo, nie zabrakło też młodego pokolenia, które poznało tę silną osobowość z opowiadań pedagogów bądź wspomnień zawartych w książce Jana Sienkiewicza „Nadworna Malarka Ostrobramskiej” i artykułów gazetowych.

Wśród dostojnych gości znaleźli się mer rejonu solecznickiego Zdzisław Palewicz, poseł do Europarlamentu, prezes AWPL Waldemar Tomaszewski, mer rejonu wileńskiego Maria Rekść, dyrektor administracji samorządu rejonu solecznickiego Bolesław Daszkiewicz, przyjaciele Anny Krepsztul, sympatycy jej twórczości.

- Anna Krepsztul była i pozostaje bardzo dobrym człowiekiem, człowiekiem naszym, tutaj od swoich. Była mądra, życzliwa, pogodna, gościnna i niezwykle pracowita. Miała w sobie wszystkie wartości ludzkie, które w dzisiejszym życiu, niestety, często są zapomniane. W celu oddania hołdu wielkiemu człowiekowi, jakim była pani Ania, honorowy obywatel rejonu solecznickiego, 2012 rok ogłosiliśmy w naszym rejonie rokiem Anny Krepsztul. Sądzę, że jest to doskonała okazja, aby donieść jej twórczość do jeszcze szerszych rzeszy odbiorców, jak też zapromować rejon solecznicki, którego ambasadorką była za życia, pozostając nią też po swoim odejściu – powiedział mer rejonu solecznickiego Zdzisław Palewicz.

Uczestniczący w spotkaniu europoseł Waldemar Tomaszewski zaznaczył, że ogłoszony imieniem Anny Krepsztul rok 2012, w którym obchodzimy 80. rocznicę urodzin i 5. rocznicę śmierci malarki, jest doskonałą okazją do zainicjowania procesu beatyfikacji Anny Krepsztul.

– Nie jeden, kto odwiedził malarkę opuszczał jej dom odmieniony, inaczej patrząc na świat, częstokroć odkrywając dla siebie Boga. Sądzę, że mamy podstawy, aby taki proces rozpocząć, do czego gorąco zachęcam zgromadzonych tu księży i całą społeczność – mówił W. Tomaszewski.

Uczestniczący w spotkaniu ksiądz Dariusz Stańczyk podzielił się własnymi wspomnieniami o malarce, a także w imieniu Związku Harcerstwa Polskiego na Litwie przekazał dla muzeum złotą odznakę harcmistrza, tytuł której został nadany malarce przed pięciu laty.

Inscenizację o życiu i twórczości malarki ludowej Anny Krepsztul, na którą złożyły się urywki z jej dzienniczka i listów, a także wspomnienia bliskich jej osób przedstawili uczniowie Butrymańskiej Szkoły Średniej im. Anny Krepsztul.

Spotkanie zakończyła herbata i domowe ciasto – to, czym zawsze swoich gości witała Anna Krepsztul.

Irena Kołosowska, Salcininkai.lt

Od lewej: wiceprezes ZNP Paul Odrobina, kongresman Dan Lipinski, prezes KPA i ZNP, Franciszek Spula, wiceprezes ZNP Teresa Abick, skarbnik ZNP Marian Grabowski oraz kontroler finansów ZNP Jim Gura

Lipinski, demokrata reprezentujący 3. okręg kongresowy – w południowo- zachodnich rejonach miasta i metropolii, gdzie licznie zamieszkują Amerykanie polskiego pochodzenia – powiedział na spotkaniu z zarządem polonijnej organizacji, że ostatnio wzrosła jego nadzieja na szybkie zatwierdzenie ustawy federalnej dopuszczającej Polskę do programu bezwizowego.

Witając kongresmana Lipinskiego prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej i Związku Narodowego Polskiego Frank Spula podziękował politykowi za współsponorowanie ustawy reformującej Visa Waiver Program.

Lipinski sugerował podjęcie starań o pozyskanie poparcia dla ustawy Amerykanów polskiego pochodzenia mieszkających w Ohio, Pensylwanii i Michigan. Wyborcy o polskim rodowodzie, mieszkający w tych trzech stanach, oraz różnego rodzaju organizacje, w tym biznesowe, jak np. izby handlowe, powinni zwrócić się do swoich kongresmanów i senatorów, by opowiedzieli się za szybkim zawierdzeniem legislacji.

Kongresman powiedział, że bardzo ważne jest też motywowanie Kongresu USA przez administrację, by jak najszybciej zawierdził ustawę. Prezydent Obama deklarował, że podpisze ustawę – przypomniał kongresman.

Prezes Spula podkreślił, że Amerykanie polskiego pochodzenia powinni pisać listy z prośbą o poparcie dla reformy VWP, adresowane do kongresmanów i senatorów, którzy jeszcze tej ustawy nie poparli.

Zdaniem kongresmana Lipinskiego, niektórym z ustawodawców należy uświadomić, że ustawa o rozszerzeniu i zmianie kryteriów VWP nie ma nic wspólnego z reformą imigracyjną.

Kongresman Lipinski, zapytany o szanse prezydenta Baracka Obamy na reelekcję, stwierdził, że ” wszystko zależy od sytuacji ekonomicznej”. I dodał: „W tej chwili wygląda ona nieco lepiej” .

Spotkanie z udziałem władz KPA i ZNP przebiegało w bardzo miłej atmosferze. Oprócz prezesa Spuli, w spotkaniu z kongresmanem Lipinskim, udział wzięli między innymi: wiceprezesi ZNP Teresa Abick i Paul Odrobina, sekretarz ZNP Karol Komosa, skarbnik ZNP Marian Grabowski oraz kontroler finansów ZNP Jim Gura.

Żegnając dostojnego gościa prezes Spula wręczył mu na pamiątkę książkę o „Solidarności” opatrzoną dedykacją.

Tekst i zdjęcia: Alicja Otap, Dziennik Związkowy

Tym razem w centrum uwagi znalazł się proces sądowy, zabawa bowiem nosiła nazwę „Sąd nad zimą”: uczestników święta bawiły pochody przebierańców, gry i konkursy, uśmiechy i zabawa na całego. Organizatorzy święta w pełni wykorzystali okazje, które dawał usytuowany nad brzegiem jeziora Szyrwie dwór rodziny Jeleńskich. Przy tym właśnie dworku oraz na tafli lodu zamarzniętego jeziora na uczestników święta czekało wiele rozrywek: zawody wędkarskie, kulig, hokej z miotłami.

Gości bawiło aż jedenaście działających w rejonie wileńskim zespołów artystycznych. Na dziedzińcu dworu, bliżej sceny, odbywały się inne wesołe zabawy: konkurs przeciągania liny, walka na belce poduszkami wypchanymi słomą, zawody w piłowaniu kłód, dzieciaki mogły się przejechać na pony.

Uczestników święta grzały nie tylko ciepłe promienie słońca i kilka ognisk, lecz również gorąca grochówka, bigos oraz bliny przygotowane w kuchni polowej.

Gospodyni święta, mer Samorządu Rejonu Wileńskiego Maria Rekść przywitała przybyłych na zabawę zapustową zaszczytnych gości: posła do Parlamentu Europejskiego Waldemara Tomaszewskiego, posła na Sejm RL Michała Mackiewicza, mera Samorządu Rejonu Solecznickiego Zdzisława Palewicza, który przybył do Glinciszek nie zważając na kilka imprez odbywających się w rejonie nad Solczą, radnych miasta Wilna Artura Ludkowskiego, Tadeusza Ławrynowicza, Grzegorza Saksona. Święto swą obecnością zaszczycił również I Sekretarz Ambasady Federacji Rosyjskiej w Republice Litewskiej Nikołaj Burow w towarzystwie małżonki. Zaproszenie mer przyjęli również naczelnik Komisariatu Policji Rejonu Wileńskiego Józef Kuźmicki, radni Samorządu Wisagini, partnerzy z polskiego miasta Węgorzewa, przedstawiciele prasy. Samorząd Rejonu Wileńskiego reprezentowali także wicemer Czesław Olszewski, radni samorządu, dyrektor administracji Lucyna Kotłowska, zastępcy dyrektora Rita Tamašunienė oraz Władysław Kondratowicz.

Zabawa zapustowa, symbolizująca zbliżającą się wiosnę, była wspaniałą okazją, by się dobrze zabawić i do syta się najeść ludowych przysmaków. Wkrótce post. Cieszymy się jednak, że takie święto obowiązkowo się powtórzy. Za rok.

Vilniaus-r.lt

Podpisanie rezolucji. Od lewej – prezes Muzeum Polskiego i ZPRK Józef Drobot oraz radni chicagowscy Nicholas Sposato, Michael Zalewski, Joe Moore, Ariel Reboyras, John Arena, Bob Fioretti i (z tyłu) Scott Waguespack. Fot. Ryszard Otap

W niedzielę 12 lutego w Muzeum Polskim w Ameryce (Polish Museum of America, PMA), 984 N. Milwaukee w Chicago, odbyła się konferencja prasowa, na której ośmiu radnych chicagowskich podpisało się pod projektem rezolucji miejskiej, apelującej o włączenie Polski do ruchu bezwizowego, Visa Waiver Program (VWP), w którym uczestniczy 36 krajów, w tym 30 europejskich.

Dzięki inicjatywie VWP rozwija się i przynosi dochody turystyka – podkreśla rezolucja. Tylko w 2008 roku Stany Zjednoczone odwiedziło 16 mln osób z krajów członkowskich VWP, co stanowiło 65 procent wszystkich przybyszów z zagranicy. Jak obliczono, odwiedzający USA z krajów członkowskich VWP wydali podczas swojego pobytu ponad 51 miliardów dolarów.

Polska należy do małej grupy państw Europy, które potrzebują wizy w celach turystycznych, choć sama zniosła ten wymóg wobec obywateli amerykańskich w 1991 roku i stała się formalnie sprzymierzeńcem politycznym USA w 1999 roku, po wstąpieniu do Paktu Północnoatlantyckiego (NATO) – stwierdza rezolucja.

Dokument wymienia też zasługi, dowody przyjaźni oraz lojalności wobec USA ze strony Polski oraz Polaków i Amerykanów polskiego pochodzenia, mieszkających w Ameryce.

Projektodawcą i głównym sponsorem rezolucji jest radny Robert Fioretti (2. okręg miejski), którego dziadkowie ze strony matki urodzili się w Polsce. Oprócz niego dokument podpisali radni: Michael Zalewski (23. okręg miejski), Joe Moore (49. okręg miejski), Ariel Reboyras (30. okręg miejski), Ricardo Munoz (22. okręg miejski), John Arena (45. okręg miejski), Scott Waguespack (32. okręg miejski) i Nicolas Sposato (36. okręg miejski).

Konferencję prasową prowadził Joseph A. Drobot, prezes Muzeum Polskiego, a zarazem prezes Zjednoczenia Polskiego Rzymsko-Katolickiego.

Prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej Franciszek Spula podziękował radnym chicagowskim za wystosowanie rezolucji popierającej uczestnictwo Polski w ruchu bezwizowym.

W rozmowie z Dziennikiem Związkowym prezes Spula stwierdził, że gdyby Kongres Stanów Zjednoczonych otrzymał setki podobnych rezolucji z całego kraju, to szybciej zatwierdziłby ustawę federalną, reformującą i rozszerzającą dotychczasowy program ruchu bezwizowego, dzięki czemu mógłby objąć więcej krajów, w tym również Polskę.

Konsul generalny RP w Chicago, Zygmunt Matynia, również wyraził wdzięczność sygnatariuszom rezolucji oraz nadzieję, że inne miasta uchwalą podobne rezolucje i prześlą je do Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Radny Harwood Heights Marek Dobrzycki obiecał, że będzie sponsorował analogiczną rezolucję w swoim miasteczku, gdzie około 50 procent mieszkańców jest polskiego pochodzenia.

Z poparcia radnych chicagowskich dla VWP wyraziła też zadowolenie Monika Starczuk z Inicjatywy Polonijnej.

Rada Miejska Chicago powinna głosować w marcu nad projektem zgłoszonej rezolucji – powiedział radny Fioretti.

Konferencję prasową w Muzeum Polskim obsługiwały lokalne media polonijne i amerykańskie.

Alicja Otap, Dziennik Związkow

fot. bymedia.net

Sześcioosobowa delegacja miała się spotkać z przedstawicielami ZPB w Grodnie. Na granicy zostali jednak zatrzymani przez służby białoruskie, a w paszporty dyplomatyczne wbito im pieczątki z zakazem wjazdu do kraju.

- Nie poinformowano nas, jakie są powody tego zakazu – zaznaczył przewodniczący sejmowej komisji, Adam Lipiński.

W Grodnie polscy parlamentarzyści mieli szereg zaplanowanych spotkań z działaczami ZPB, w celu bliższego przyjrzenia się aktualnym problemom mniejszości polskiej na Białorusi. W związku z powstałą sytuacją plany musiały zostać skorygowane. Ostatecznie przedstawiciele Sejmu RP spotkali się z delegacją ZPB z p.o. prezesa Związku Anżeliką Orechwo na czele na terenie Polski, w Sokółce.

 - Zależało nam na tym, żeby delegacja Sejmu RP dotarła do Grodna, żeby na miejscu polscy parlamentarzyści mogli zobaczyć, jak wygląda obecnie sytuacja z polską mniejszością. Niestety białoruskie władze po raz kolejny pozbawiły polskich polityków takiej możliwości. Mam nadzieję, że nadejdzie taki dzień, kiedy strona białoruska zacznie w końcu traktować Polskę jako partnera do dialogu, a nie jako obiekt dla nieustających ataków – powiedziała portalowi zpb.org.pl Anżelika Orechwo.

ZPB.org.pl